روی خط خبر

موضوع: سخت افزار منبع: زومیت
امتیاز: 5 5

مطلب با عنوان پیشتازی‌های AMD در توسعه نوآوری‌های دنیای پردازنده نسبت به اینتل از وب سایت زومیت zoomit با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است.

پیشتازی‌های AMD در توسعه نوآوری‌های دنیای پردازنده نسبت به اینتل


تاریخ رقابت AMD و اینتل، فراز و نشیب‌های زیادی به همراه داشته که در برخی مواقع با برتری AMD به پایان رسیده است.

تاریخ رقابت AMD و اینتل، فراز و نشیب های زیادی به همراه داشته که در برخی مواقع با برتری AMD به پایان رسیده است.دنیای پردازنده های کامپیوتر طی سال های گذشته تنها دو برند را به خود دیده است. نبرد اینتل و AMD در این عرصه همواره یکی از جذاب ترین دوئل های دنیای فناوری بوده است که البته بیشتر شاهد یکه تازی اینتل بودیم. رقابت اینتل و AMD در دنیای پردازنده ها به بیش از ۵ دهه باز می گردد. جایی که این دو غول سازنده های نیمه هادی ها در در دهه ۶۰ میلادی متولد شدند. AMD در این رقابت بیشتر به عنوان برندی دنباله رو شناخته می شود که محصولاتی به صرفه برای کاربری های نه چندان حرفه ای تولید می کند. این موضوع طی سال های گذشته (تا ابتدای سال ۲۰۱۷) بیش از پیش نمود پیدا کرد و شاهد استفاده ی عموم تولید کنندگان کامپیوتر و لپ تاپ ها از محصولات اینتل بودیم.مقالات مرتبط:اما اقدامات اخیر AMD و معرفی پردازنده های رایزن، تغییرات گسترده ای در بازار کامپیوترها ایجاد کرده است. جایی که سهم این شرکت با رشد دو برابر اکنون به ۱۲ درصد می رسد. با این که غول دنیای نیمه هادی سانتا کلارا عملکرد بسیار خوبی داشته است، اما هنوز راه زیادی برای شکست اینتل و معرفی خود به عنوان بزرگ ترین تولید کننده ی پردازنده های کامپیوتری در جهان دارد. طی نیم قرن رقابت AMD و اینتل، هر دو شرکت های مذکور فراز و نشیب های زیادی را تجربه کرده اند. در این مقاله مواردی را معرفی خواهیم کرد که AMD با رونمایی از آن ها در این رقابت داغ، گوی سبقت را از رقیب قدرتمند خود ربوده بود. سال ۲۰۰۰، پیشتازی AMD با پردازنده Athlon 1000 به عنوان اولین نمونه با فرکانس ۱ گیگاهرتزیزمانی که عموم پردازنده های کامپیوتری، فرکانس کاری ۵۰۰ تا ۸۵۰ مگاهرتز را داشتند، AMD با معرفی اتلون ۱۰۰۰، نام خود را به عنوان اولین نمونه با فرکانس یک گیگاهرتزی ثبت کرد. سی پی یو Athlon 1000 با کد Magnolia، پردازنده ی تک هسته ای مجهز به هسته ی K75 بود. این پردازنده ۶۵ واتی بر پایه ی لیتوگرافی ۰.۱۸ میکرومتری (۱۸۰ نانومتر) تولید شده بود و از ۲۲ میلیون ترانزیستور بهره می برد.سال ۲۰۰۳، پردازنده هایی با کنترلر حافظه ی یکپاره با معرفی Athlon 64 و 64FXAMD اولین شرکتی نبود که اقدام به یکپارچه سازی کنترلر حافظه درون پردازنده کرد. این عنوان به پردازنده های خانواده ی Crusoe شرکت ترنسمتا (Transmeta) تعلق دارد. با این حال AMD نسبت به رقیب اصلی خود در این زمینه پیشتاز بود و با معرفی پردازنده های اَتلون 64 و اَتلون 64FX اقدام به یکپارچه سازی کنترلر حافظه و پردازنده کرد. این موضوع منجر به کاهش زمان تاخیر جهت دستیابی با حافظه ی سیستم می شد و در نهایت افزایش عملکرد پردازشی را به همراه داشت.اینتل یکپارچه سازی کنترلر حافظه در پردازنده های Nehalem خود را ۵ سال پس از AMD اجرایی کرد.سال ۲۰۰۳، اولین پردازنده ۶۴ بیتی برای کاربران خانگیسال ها پیش پردازنده های ۶۴ بیتی به عنوان توانمندترین نمونه های موجود در بازار شناخته می شدند و تنها در سیستم های کامپیوتری ورک استیشن کاربرد داشتند. اما AMD این رسم را با پردازنده ی Athlon 64 FX-51 از بین برد و نام خود را به عنوان اولین تولید کننده ی پردازنده های ۶۴ بیتی با معماری X86 برای کاربری عادی ثبت کرد. سی پی یو ۶۴ بیتی AMD Athlon 64 FX-51 با کد Sledgehamer از یک هسته ی ۲.۲ گیگاهرتزی بهره می برد و بر پایه ی لیتوگرافی ۰.۱۳ میکرومتری ساخته شده بود.سال ۲۰۰۴، معرفی اُپترون، پردازنده ی دو هسته ای در یک بلوکبا گذشت زمان، امور کامپیوتری بسیار پیچیده شده و نیاز به پردازنده های توانمند تر بیش از گذشته حس می شد. AMD درک خوبی از دو موضوع داشت؛ به زودی امکان افزایش بیشتر از حد فرکانس کاری وجود نخواهد داشت و سازنده ها به مرز نهایی آن خواهند رسید، محدودیت هایی برای افزایش توان پردازشی از یک هسته وجود خواهد داشت. AMD در همین راستا تنها یک پاسخ را برای تامین نیاز های پردازشی دید؛ استفاده از یک هسته ی بیشتر در بلوک سی پی یو.AMD در همین راستا اولین پردازنده ی دو هسته ای خود را با نام اپترون (Opteron) معرفی کرد که بر پایه ی لیتوگرافی ۹۰ نانومتری تولید و از ۲۲۳ میلیون ترانزیستور تشکیل شده بود. این پردازنده از دو هسته در یک چیپ تشکیل شده بود؛ موردی که هیچ یک از محصولات اینتل از آن بهره نمی بردند. سال ۲۰۱۱، رکورددار فرکانس کاری با هیولای FX-8150چه طرفدار این معماری باشید چه نباشید، معماری بولدوزر با این که شکستی بزرگ بود اما AMD با درس هایی که از توسعه ی آن گرفت، در سال های آینده مسیر خود را کاملا تغییر داد تا در نهایت معماری Zen معرفی شود. در سال ۲۰۱۱ شرکت AMD خود را برای عرضه ی پردازنده های دسکتاپ بولدوزر آماده می کرد و تلاش این شرکت برای نمایشی قدرتمند، منجر به خلق محصولاتی بسیار توانمند شد. در همین راستا AMD تیمی از نخبگان بخش اورکلاک را دور هم گرد آورد تا سی پی یو FX-8150 را به مرز های جدیدی از توان برسانند. بعد از ساعت ها تلاش و استفاده از حجم زیادی از نیتروژن مایع، تیم مذکور موفق به افزایش فرکانس کاری این پردازنده به رقم فوق العاده ۸۴۲۹ مگاهرتز شد تا جایزه ی بیشترین فرکانس کاری یک پردازنده به AMD تعلق گیرد و این رکورد تاکنون دست نخورده باقی بماند. سال ۲۰۱۱، ادامه ی ثبت رکورد با FX-8150 این بار در تعداد هستهرقابت داغ بین AMD و اینتل باعث شد تا پس از جنگ بیشترین فرکانس کاری، شرکت های تولید کننده ی پردازنده های کامپیوتری به استفاده از بیشترین تعداد هسته ی ممکن در محصولات خود به تجهیز به بالاترین فرکانس کاری تغییر رویه بدهند. پردازنده ی FX-1850 اولین نمونه ی هشت هسته ای تولید عمده برای کاربران خانگی بود که البته در فرکانس کاری ۳.۶ تا ۴.۲ گیگاهرتز فعالیت می کرد تا از این لحاظ هم در نوع خود کم نظیر باشد. این پردازنده بر پایه ی لیتوگرافی ۳۲ نانومتری گلوبال فاندریز ساخته شده و شامل ۱.۲ میلیارد ترانزیستور بود. سال ۲۰۱۱، معرفی APUهایی با پردازنده ی گرافیکی مجتمع و قدرتمنددر حالی که پیش از سال ۲۰۱۱ نیز پردازنده هایی با واحد گرافیکی مجتمع وجود داشتند، AMD با معرفی APU خود گام بزرگی در این زمینه برداشت. با این که امکان انجام بازی های سنگین با این پردازنده ها (حداقل در نرخ فریم بالا) وجود نداشت، اما توان بالای گرافیکی این پردازنده ها بسیاری از کاربران را به استفاده از کارت های گرافیک بی نیاز کرد. نسل اولی APU های AMD که با کد لینو (Liano) شناخته می شدند، از دو تا چهار هسته ی پردازشی گرافیکی در بر پایه ی معماری رادئون HD6000 این شرکت بهره می بردند. در حالی که این پردازنده ها در بخش گرافیکی بسیار جلوتر از رقبای اصلی خود بودند، اما عملکرد آن ها در بخش CPU چندان قابل توجه نبود.سال ۲۰۱۳، عرضه ی اولین پردازنده ی ۵ گیگاهرتزیدر سال ۲۰۱۳ AMD مجدد قدم بزرگی برای شکست اینتل در جنگ فرکانس کاری برداشت و پردازنده ی FX-9590 را به بازار روانه کرد. این پردازنده از فرکانس کاری پایه ی ۴.۷ گیگاهرتز بهره می برد که در صورت نیاز کاربر این فرکانس به ۵ گیگاهرتز نیز افزایش می یافت. بدین ترتیب AMD نام خود را به عنوان اولین تولیدکننده ی پردازنده های کاربری عادی با فرکانس ۵ گیگاهرتز ثبت کرد. اینتل برای رسیدن به این رکورد به ۵ سال زمان نیاز داشت تا با سی پی یو Core i7-8086K، به رکورد AMD برسد. پردازنده ی هشت هسته ای FX-9590، در نوع خود هیولایی بود؛ این پردازنده با توان ۲۲۰ وات، تنها در چند مادربورد خاص قابل استفاده بود و برای خنک سازی آن نیز باید از راهکار خنک کننده های مایع کمک گرفته می شد.سال ۲۰۱۳، اولین SOC چهار هسته ای دنیا با معماری X86رقابت در دنیای تبلت ها و لپ تاپ های هیبریدی در سال ۲۰۱۳ شدت زیادی گرفته بود و کاربران به استفاده از این گجت ها علاقه ی زیادی نشان می دادند. بیشتر محصولات بازار از پردازنده هایی با معماری آرم بهره می بردند که البته قدرت پردازشی چندان بالایی در برابر رقبای X86 خود نداشتند. AMD نیز در همین راستا برای کسب سهم بیشتری از آن بازار، اقدام به معرفی APUهای تِماش (Temash) و کبینی (Kabini) کرد که در هر دو از هسته های جگوار (این هسته ها در پردازنده های ایکس باکس وان و پلی استیشن ۴ نیز به کار گرفته شدند) بهره گرفته بود. محصولات جدید AMD در آن زمان، عنوان اولین سیستم روی چیپ چهارهسته ای جهان بر پایه ی معماری X86 را به یدک می کشیدند. پردازنده ی Temash در دو نسخه ی دو و چهار هسته ای با فرکانس کاری یک گیگاهرتز و توان به ترتیب ۴ و ۸ وات به بازار عرضه شدند. این پردازنده ها برای استفاده در تبلت ها و محصولات هیبریدی ویندوز ۸ طراحی شده بودند. اما در طرف مقابل پردازنده های Kabini در انواع دو و چهارهسته ای با فرکانس کاری یک تا حداکثر ۲.۲ گیگاهرتز عرضه شده بودند که منجر به ۹ تا ۲۵ وات توان کاری آن ها شده بود تا برای استفاده در اولترابوک ها گزینه ی ایده آلی به شمار روند.سال ۲۰۱۷، ادامه پیشتازی در جنگ تعداد هسته ها، با تردریپرAMD طی دو سال اخیر بخش زیادی از اخبار دنیای کامپیوتر را به خود اختصاص داده است. معماری Zen و پردازنده های رایزن این شرکت با توان مناسب به محبوبیت زیادی دست یافتند و در بسیاری از بازارها کمیاب شدند. اما AMD در همین بازه با معرفی پردازنده ی ۱۶ هسته ای تردریپر 1950X، باری دیگر نام خود را به عنوان اولین پردازنده ی ۱۶ هسته ای کاربری عادی ثبت کرد. این پردازنده نیز همانند برادران ارزان تر خود از معماری Zen بهره می برد و بر پایه ی لیتوگرافی ۱۴ نانومتری تولید شده بود. فرکانس کاری ۳.۴ تا ۴ گیگاهرتز، توان حرارتی ۱۸۰ وات، پشتیبانی از چهار کانال DDR4 در کنار ۶۴ لین نسل سوم PCIe، تردریپر 1950X را به هیولایی توانمند تبدیل کرده بود که اینتل برای رقابت با آن چاره ای جز معرفی سری جدید Core i9 را نداشت. اینتل و شرکت های دیگر در ذکر اعداد مربوط به حافظه کاربران را گمراه می کنند مشخصات کامل پردازنده نسل 9 کافی لیک اس اینتل فاش شد لیتوگرافی 10 نانومتری اینتل افزایش تراکم 2.7 برابری ترانزیستورها را نسبت به 14 نانومتری فراهم می کند مدیاتک با تولید مودم 5G برای آیفون اپل از سد اینتل عبور می کند برایان کرانیچ از سمت مدیرعاملی اینتل استعفا کرد

مطلب با عنوان پیشتازی‌های AMD در توسعه نوآوری‌های دنیای پردازنده نسبت به اینتل از وب سایت زومیت zoomit با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است و آپین در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.

مطلب با عنوان پیشتازی‌های AMD در توسعه نوآوری‌های دنیای پردازنده نسبت به اینتل از وب سایت زومیت با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است. جهت مشاهده جزئیات بیشتر به زومیت zoomit مراجعه نمائید.

اخبار گوناگون