روی خط خبر

موضوع: نرم افزار،اپلیکیشن و بازی منبع: دیجیاتو
امتیاز: 5 5

مطلب با عنوان هرچه به عرضه cyberpunk 2077 نزدیک‌تر می‌شویم، تردید هم بیشتر می‌شود از وب سایت دیجیاتو digiato با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است.

هرچه به عرضه cyberpunk 2077 نزدیک‌تر می‌شویم، تردید هم بیشتر می‌شود

سایبرپانک 2077 با وعده هایی بزرگ معرفی شده. این قرار است بزرگ ترین بازی نقش آفرینی تاریخ بشریت باشد؛ با سیستم دیالوگی عمیق که در هر لحظه شخصیت اصلی را در مسیری متفاوت نسبت به دقایقی قبل قرار می دهد. وقتی به نمایش های بازی، پس زمینه ...

The post ویجیاتو: هرچه به عرضه Cyberpunk 2077 نزدیک تر می شویم، تردید هم بیشتر می شود appeared first on دیجیاتو.

وارد سال پایانی کنسول های نسل هشتم شده ایم و در این سال آخری، آنقدر عنوان خوب داریم که می توانیم با قطعیت نسبی بگوییم بازی های ویدیویی امسال به مراتب هیجان انگیزتر از کنسول های نسل بعد هستند. در لیست بلند بالایی که می توان از بازی های امسال جمع آوری کرد، از The Last of Us Part II و Elden Ring گرفته تا Zelda: Breath of the Wild 2 و Final Fantasy 7، اکثر آن ها با پیشینه ای که از سازندگان شان داریم فوق العاده نویدبخش به نظر می رسند.اما بعد نوبت به یک بازی دیگر می رسد که علی رغم پیشینه خوب سازندگانش، هنوز احساس مشخصی نسبت به آن ندارم: Cyberpunk 2077 که توسط استودیوی سی دی پراجکت رد توسعه می یابد. وقتی به نمایش های بازی، پس زمینه داستانی اش، ابعاد جهانش و سابقه سازندگانش نگاه می کنم، به نظر نمی آید دلیلی برای تردید وجود داشته باشد، اما این تردید هرطور که شده راهش را به دلمان باز کرده و دلایلی منطقی هم پشتش است.سایبرپانک 2077 با وعده هایی بزرگ معرفی شده. این قرار است بزرگ ترین بازی نقش آفرینی تاریخ بشریت باشد؛ با سیستم دیالوگی عمیق که در هر لحظه شخصیت اصلی را در مسیری متفاوت نسبت به دقایقی قبل قرار می دهد؛ با جهانی پویا و خیابان هایی آینده نگرانه که پر شده اند از کاراکترهای جالب؛ و با سیستم مبارزه ای که ظاهراً به شما اجازه می دهد آن طور که خودتان می خواهید پیشروی کنید.اما فکر می کنم با من موافق باشید وقتی می گویم سی دی پراجکت هیچوقت در نمایش های بازی قادر به اثبات این مسائل به مخاطب خود نبوده. تا امروز چندین نمایش نیمه مفصل از بازی دیده ایم و تردیدی نیست که آنچه اول از همه خودنمایی می کند، اتمسفرسازی حیرت انگیز بازی و تصویریست که از یک جهان پست مدرن و سایبرپانک ارائه شده. هرچیز دیگری که دیده ایم اما، لزوماً چیزی فراتر از یک بازی «خوب» نیست.اولین نمایش بازی (که کاملاً از پیش رندر شده بود) را فاکتور می گیریم و دومین و سومین نمایش را مقایسه می کنیم. در فاصله ای نه چندان کوتاه، بازی با دانگرید گرافیکی قابل توجه روبرو شد و کات سین هایی که قرار بود به صورت سوم شخص نمایش داده شوند، همسو با گیم پلی به شکل اول شخص درآمدند… و حالا که صحبت از ژانر اول شخص بازی شد، به موضوعی مهم تر می رسیم.بسیاری از کمپانی های بازی سازی مطرح، یک ژانر خاص را انتخاب می کنند، به آن می چسبند و در مجموع ژانر مد نظرشان را به امضای خود تبدیل می کنند. تصور کنید چه می شد اگر راکستار گیمز اعلام می کرد بازی بعدی اش قرار است اول شخص باشد، یا چه می شد اگر دایس به سراغ یک اکشن-ماجرایی سوم شخص می رفت؟ مشخصاً با ناراحتی و انتقاد طرفداران مواجه می شدند.سی دی پراجکت رد سابقه ای درخشان در ساخت بازی های نقش آفرینی سوم شخص دارد و به فرمولی دست پیدا کرده که مشخصاً به مذاق طرفداران خوش می آید. تغییر رویکرد ناگهانی با Cyberpunk 2077 اما نه تنها ساخت بازی جدید را دشوارتر می کند، بلکه با ماهیت کار و جاه طلبی سی دی پراجکت در تضاد است.بگذارید مثالی ملموس بزنم. راکستار جی تی ای ۴ را می سازد، به سراغ Red Dead Redemption می رود، بعد جی تی ای ۵ و در آخر Red Dead Redemption 2. تمام این بازی ها علی رغم تمام تفاوت هایشان در پس زمینه و ابعاد، مسیری مشابه را طی کرده اند. هر بازی به معیار و استانداردی برای بازی بعدی تبدیل شده و پیشرفت حقیقی را می توانید با گذشت زمان مشاهده کنید.همین را مقایسه کنید با Cyberpunk 2077. سازندگان سه بازی محشر از سری ویچر ساخته اند و حالا تمام دستاوردها را برای یک ژانر جدید که اتفاقاً سنخیتی با ذهنیت شان هم ندارد دور ریخته اند. سی دی پراجکت، سایبرپانک را عنوانی توصیف می کند که در وهله نخست قرار است نقش آفرینی باشد و سپس شوتر. این یک بازی شوتر اول شخص نیست، یک نقش آفرینی اول شخص با المان های شوتر است.مهم نیست چقدر برای طراحی و شخصی سازی کاراکترتان وقت بگذارید، در نهایت قرار نیست او را جایی بیرون از منوهای تو در توی بازی ببینید.اما چند بازی می شناسیم که در ارائه نقش آفرینی اول شخص موفق بوده باشد؟ نه فقط به خاطر اینکه زاویه دید اول شخص برقراری ارتباط عمیق با کاراکتر یا جزییات لذت بخشی مانند شخصی سازی او را تا حدی بی معنی می کند، بلکه بر طراحی مراحل و گیم پلی بازی هم تاثیرگذار است.وقتی دوربین به حالت اول شخص درمی آید، تقریباً می توان با قطعیت گفت که مبارزات تن به تن شکلی دست و پا چلفتانه خواهند داشت. وقتی این اتفاق می افتد، بازی برای سرگرم کننده بودن نیازمند تمرکزی مضاعف بر مکانیک های تیراندازی است و همین مسئله نگرانم می کند که در نهایت بازی به همان شوتر-نقش آفرینی ای تبدیل شود که سازندگان می خواستند از آن پرهیز کنند.گشت وگذار در مراحل هم دستخوش تغییرات فراوان نسبت به گیم پلی سوم شخص می شود. وقتی میدان دید گیمر محدود باشد و نگرانی از موشن سیکنس (یا اصطلاحاً دریازدگی که در واقع به خاطر حرکات سریع دوربین اول شخص یا دوربین بازی های واقعیت مجازی به وجود می آید) شکل بگیرد، دست توسعه دهنده در طراحی مکانیک های گشت وگذار لذت بخش بسته می شود.و باز در نتیجه همین مسئله، طراحی محیط باید به گونه ای باشد که در میدان دید بازیکن بگنجد و در عین حال مکانیک های جابه جایی آنقدر سریع نباشند که چشم و ذهن مخاطب را آزار دهد.سی دی پراجکت روی آزادی عمل در گیم پلی هم تاکید زیادی کرده. این یعنی به دلخواه بازیکن، مخفی کاری می تواند بخش مهمی از بازی باشد اما احتمالاً در نهایت تمام سکانس های بازی به اکشنی پر زد و خورد منتهی شوند، صرفاً به این خاطر که میدان دید اجازه هشیاری کامل نسبت به محیط را نمی دهد و حتی نمایش ها هم در نمایش این آزادی عمل موفق نبوده اند.دو نسخه آخر سری Deus Ex، نزدیک ترین مثال ها به ذهنیتی هستند که سی دی پراجکت با سایبرپانک 2077 دارد. کریستال داینامیکس این مشکل عمده با زاویه دید اول شخص را با سوییچ داینامیک بین دوربین اول شخص و سوم شخص حل کرده است. در حالت معمول بازی به صورت اول شخص دنبال می شود، اما به محض کاورگیری می توانید شخصیت را به صورت سوم شخص ببینید و ضمناً با هشیاری بیشتری به محیط پیرامون و مسیرهای احتمالی برای پیشروی نگاه کنید.با آنچه در این تصویر می بینیم، کیانو ریوز احتمالا بزرگ ترین اشتباه حرفه شغلی اش را بعد از بازی در فیلم The Day the Earth Stood Still مرتکب شده باشد!اما این تنها یکی از ایراداتی بود که از نمایش ها و اطلاعات اولیه بازی برمی آید و مسائل نگران کننده به هیچ وجه کم نیستند.چه موضوع درباره چگونگی تصاویرسازی شخصیت جانی سیلورهند (با نقش آفرینی کیانو ریوز) باشد، چه سیستم کنترل اتومبیل که به نظر مثل نخستین واچ داگز یا ورژن های اولیه Final Fantasy XV خشک می ماند و چه وعده ارائه جهانی با انشعابات داستانی بی شمار و تصمیم هایی که به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر سرنوشت شما به عنوان هسته مرکزی این جهان تاثیر می گذارد. حتی سیستم پیشرفت بازی که قرار بود گسترده تر از هر سیستم مشابهی در میان بازی های ویدیویی باشد، آنقدرها متنوع نیست و تقریباً ۱۰ درخت با چندین آپگرید وجود دارد. Dragon Age: Origin در سال ۲۰۰۹ گزینه های بیشتری نسبت به این درخت مهارت داشت.سایبرپانک بیشتر از آنکه یک بازی واقعی به نظر برسد، یک ایده رویایی به نظر می رسد. همه ما منتظر روزی هستیم که بازی ها به اندازه ای که سایبرپانک 2077 می خواهد، بزرگ و عمیق باشند. اما سی دی پراجکت با نمایش های درهم ریخته و گاه ساختگی بازی، با نمایش گیم پلی «آزادانه ای» که آنقدرها آزادانه به نظر نمی رسد و کنار گذاشتن بسیاری از ایده هایی که زمان و دانش و منابع فراوان می طلبند، دارد اثبات می کند که هنوز چندسالی با این رویا فاصله داریم.مشخصاً برای نتیجه گیری زود است. اما در این لحظه از زمان، ترجیح می دهم انتظاراتم را پایین نگه دارم و بیشتر مشتاق فضای سایبرپانک بازی باشم تا مکانیک های گیم پلی و انشعابات داستانی..کپی شدhttps://vgto.ir/2ce

برچسب ها:

مطلب با عنوان هرچه به عرضه cyberpunk 2077 نزدیک‌تر می‌شویم، تردید هم بیشتر می‌شود از وب سایت دیجیاتو digiato با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است و آپین در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.

مطلب با عنوان هرچه به عرضه cyberpunk 2077 نزدیک‌تر می‌شویم، تردید هم بیشتر می‌شود از وب سایت دیجیاتو با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است. جهت مشاهده جزئیات بیشتر به دیجیاتو digiato مراجعه نمائید.

اخبار گوناگون