روی خط خبر

موضوع: نرم افزار،اپلیکیشن و بازی منبع: دیجیاتو
امتیاز: 5 5

مطلب با عنوان نقد و بررسی بازی Vampyr از وب سایت دیجیاتو digiato با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است.

نقد و بررسی بازی Vampyr

Vampyr بازی جدید سازنده خلاق Life is Strange، دقیقا از همان آثاری است که می شد پیش از عرضه اش نیز حدس زد چه سرنوشتی دارد. ساخته تازه استودیو Dontnod Entertainment بازی متوسطی است که همه تلاشش را می کند تا متوسط باقی نماند ...

The post بررسی بازی Vampyr؛ مصائب یک خون آشام appeared first on دیجیاتو.

Vampyr بازی جدید سازنده خلاق Life is Strange، دقیقا از همان آثاری است که می شد پیش از عرضه اش نیز حدس زد چه سرنوشتی دارد. ساخته تازه استودیو Dontnod Entertainment بازی متوسطی است که همه تلاشش را می کند تا متوسط باقی نماند و با آوردن نوآوری های تازه مدام سعی دارد به اثری درخور و قابل قبول تبدیل شود.سازنده: Dontnod Entertainmentناشر: Focus Home Interactiveپلتفرم ها: پلی استیشن 4، ایکس باکس وان، پی سیپلتفرم بررسی: پی سیاین بهترین توصیفی است که می شود از بازی کرد. به عبارتی می توان گفت Vampyr حرف های بسیاری برای گفتن دارد اما در بیان آن ها به طرز عجیبی قاصر است. بازی کانسپت جذابی دارد که خوب می تواند مخاطبش را جذب کند ولی از آنجایی که توسعه دهندگان توانایی توصیف چیزی که در پس ذهنشان بوده را نداشتند، درنهایت Vampyr به اثری سلیقه ای تبدیل شده که خود شما باید بفهمید بازی برای شما ساخته شده یا نه.توصیه مهم: پیش از مطالعه این مطلب بهتر است نگاهی به ۸ نکته ای که درباره آن نوشتم بیندازید و آن را مطالعه کنید.نیمه پر یک جام خونینVampyr حرف های بسیاری برای گفتن دارد اما در بیان آن ها به طرز عجیبی قاصر است.سبک Vampyr ایجاب می کند که داستان خوبی داشته باشد و تا می تواند به سمت قصه گویی بیشتر قدم بردارد. انصفا هم Dontnod Entertainment در تلاش به این سمت و سو کوتاهی نکرده و روایت جذابی را برای بازی جدید خود در پیش گرفته که مخاطب را تا آخرین لحظه پای نمایشگر نگه می دارد.سرچشمه این جذابیت نیز به تعاملی وابسته است که گیمر با کاراکترهای بازی دارد. جهان نسبتا بزرگ Vampyr در کل به چهار بخش مختلف تقسیم شده که هر بخش توسط یک کاراکتر خاص اداره می شود. در کنار این کاراکتر، حداقل ۱۵-۱۶ شخصیت منحصر به فرد دیگر هم وجود دارند که در پس ذهن هر کدامشان رازی برای کشف کردن نهفته است.این فقط بخشی از لیست بلند بالای کاراکترهای بازی است.گهگاه این رازها به آشفتگی های شخصیتی و در نهایت به یک سری دردسر تمام عیار تبدیل می شوند که باید پیش از لطمه خوردن از آن ها به وضعیتشان رسیدگی کنید. البته رسیدگی به وضعیت هر بخش کار چندان راحتی هم نیست و باید مدام در سطح شهر به دنبال سرنخ هایی بروید که در اغلب اوقات جلوی چشم نیستند.اما فقط این پیدا کردن سرنخ ها نیست که مهم است. بالاخره زمانش می رسد که بر مسند قضاوت بنشینید و برای هر کاراکتری که در بازی حاضر است سرنوشتی تعیین کنید. آن وقت است که تازه می فهمید قضاوت میان کاراکترهای بازی تا چه اندازه پیچیده است و نمی توان بی گدار به آب زد.برخی انتخاب ها واقعا تاثیر گذارند. پس حواستان را حسابی جمع کنید.فقط کافیست یک قضاوت نادرست انجام دهید تا سیستم جزا و کیفر بازی برای شما سخت ترین مجازات ها را در نظر بگیرد. مجازات هایی که سرچشمه آن ها همان قضاوت نادرست و دید کور شماست. به زبان ساده تر باید تقاص تصمیماتی که گرفتید را بپردازید که در اغلب اوقات کار چندان راحتی هم نیست.همین موضوع هم هست که تجربه ۲۰ الی ۲۵ ساعته بازی را جذاب نگه می دارد و نمی گذارد خسته شویم. در کل می توانم بگویم نوآوری Dontnod Entertainment و سبک داستان گویی تازه ای که آن ها در پیش گرفته اند چیز جالبی از آب درآمده و می تواند در آینده منبع الهام آثار بزرگ دیگر هم باشد.پر بیراه نیست که بگوییم لندن Vampyr یکی از با شخصیت ترین لوکیشن هایی است که تا حالا ساخته شده.جدای از این موضوع بگذارید که بگویم لندن ۱۹۱۸ بازی واقعا زیباست و پا گذاشتن در کوچه و پس کوچه های آن برای بر ملا کردن رازهای بزرگ جذابیت خاصی دارد. تیم طراح جلوه های بصری Dontnod Entertainment می دانسته که چه چیزی می خواهد و انصافا هم در رسیدن به آن موفق بوده. به خوبی می شود رد پای جنگ و وقایع مربوط به آن را در محیط بازی دید.حتی می شود تقابل ثروت و فقر را در دیواری که مردم پولدار شهر به دور بدبختی تهی دستان کشیده اند، به خوبی در جهان Vampyr لمس کرد. پس پر بیراه نیست که بگوییم لندن Vampyr یکی از با شخصیت ترین لوکیشن هایی است که تا حالا ساخته شده. فقط مشکلش این است که کمی خالی از محتواست و با زیر و رو کردن آن چیز خاصی عایدمان نمی شود.اما این مشکل را موسیقی های فوق العاده بازی جبران می کنند. طوری که اصلا مجبور می شوید در محیط های بازی پرسه بزنید تا بیشتر از شنیدن قطعات زیبای Vampyr لذت ببرید.جام خونینی که آنقدرها هم پر نیستبا این اوصاف بگذارید که بگویم Vampyr بی ایراد هم نیست. بزرگترین مشکل بازی مربوط به بخش اکشن آن می شود و Vampyr بیشتر از سیستم مبارزات و عدم تعادلی که نتوانسته میان این بخش با المان های نقش آفرینی برقرار کند ضربه خورده.بله درست خواندید. متاسفانه باید بگویم که هیچ تعادلی میان قصه گویی و مبارزات بازی وجود ندارد. به زبان ساده تر یعنی یا مدام دارید در بخش های مسکونی شهر دیالوگ گویی می کنید و به دنبال سرنخ ها می گردید یا در مناطق قرنطینه شده درگیر مبارزه با میزبانان آنفولانزای اسپانیایی، شکارچیان خون آشام یا حتی خود خون آشام ها هستید.هر از گاهی با چنین صحنه هایی هم برخورد می کنید و می توانید شاهد تقابل دشمنان مختلف بازی با هم باشید.هیچ تعادلی میان قصه گویی و مبارزات بازی وجود ندارداین مشکل، بازی را به طور کل به دو بخش مجزا تبدیل کرده که هیچ فصل اشتراکی میان آن ها نیست. Vampyr در یک لحظه اثری نقش آفرینی است و در لحظه دیگر سبک و سیاق پیشین خود را کنار می گذارد و به بازی اکشنی تبدیل می شود که سیستم مبارزه چندان خوبی هم ندارد.سیستم مبارزات بازی کپی ناقصی است از ترکیب سری سولز و ویچر. اما مکانیک هایش اصلا به اندازه دو اثر نام برده خوب نیست و نمی تواند گیمر را درگیر خود کند. به طور کلی آزادی عمل زیادی در بخش اکشن بازی ندارید. مثلا خیلی خوب می شد المان های مخفی کاری را به بازی تزریق کرد ولی Vampyr مدام از اینکه اکشنی مخفی کارانه را در پیش بگیرد طفره می رود و سعی می کند گیمر را در سیستم محدود خودش نگه دارد.جدای از این موضوع، Dontnod Entertainment خیلی هم به جنبه های خون آشامی جاناتان رید توجهی نداشته و او بیشتر شبیه به یک جادوگر سلاح به دست است تا یک خون آشام واقعی. این موضوع مسلما برای کسی که دنبال یک بازی خون آشامی می گردد چندان موضوع جالبی نیست. خیلی اتفاق های جالب تری می توانستند در بازی بیفتند که متاسفانه نادیده گرفته شدند و خبری از آن ها نیست.مثلا می شد دشمنان پیچیده تری برای بازی طراحی شوند که مقابله با آن ها لذت بخش باشد. اما این طور نشده و اغلب دشمنان بازی در عین اینکه تقابل با آن ها کار سختی است، کاغذی هستند و الگوی رفتاریشان پس از چند رویارویی پی درپی مشخص و تکراری می شود.از هوش مصنوعی بازی هم که برایتان نگویم بهتر است. به جرات می توانم بگویم که هوش مصنوعی Vampyr یکی از ضعیف ترین ها در چند سال اخیر است. آنقدر ضعیف که اگر چند قدم از محدوده تحت سلطه دشمنان بازی دور شوید، خیلی راحت بی خیالتان می شوند و به سمت منطقه خود باز می گردند. این موضوع در کنار چهره و انیمیشن های ضعیف بدن کاراکترها خیلی توی ذوق می زنند و در این برهه که داریم به اواخر نسل هشتم نزدیک می شویم نباید شاهد چنین ایرادات عجیبی باشیم.فصل آخر خاطرات یک خون آشام هوش مصنوعی Vampyr یکی از ضعیف ترین ها در چند سال اخیر استبرای جمع بندی باید بگویم که شاید Vampyr نتواند همه جانبه نظر شما را جلب کند. ایراداتی دارد که باید در حین بازی نادیده شان بگیرید تا بتوانید آن را به پایان برسانید. اما در کل این ایرادات آنقدر هم بزرگ نیستند که نشود تحملشان کرد. حتی ممکن است این ایرادات اصلا به چشم خیلی ها نیاید و راحت تر از من بازی را تمام کنند.اما انصافا خوبی های بازی هم کم نیست و در کل Dontnod Entertainment توانسته اثر اصیلی خلق کند که با تاکید بر المان های جواب پس داده، قدرت سرگرم کردن مخاطبش را دارد. فقط در کل نمی شود از آن به عنوان یک بازی عالی و بی ایراد یاد کرد.با این حال Vampyr برای کسانی که در مدیوم بازی های ویدیوی به دنبال خون آشام های از یاد رفته می گردند، با تمام ایراداتش می تواند جذاب باشد. پس اگر جزو این افراد هستید و به دنبال یک اثر متوسط رو به بالا می گردید، Vampyr می تواند بازی خوبی برای شما باشد. تاثیرگذار بودن انتخاب های روی بخش بزرگی از داستان کاراکترهای منحصر به فردی که هر کدام داستانی برای گفتن دارند تم شرلوک هلمزی بازی زیبایی لندن ۱۹۱۸ موسیقی های بی نظیر بازی مکانیک های بخش اکشن بازی عدم تعادل میان قصه گویی و اکشن بازی هوش مصنوعی به شدت ضعیف آزادی عمل کم خالی بودن لندن از جزئیات ریز و درشت چهره و انیمیشن های بدن به شدت ضعیف کاراکترها

مطلب با عنوان نقد و بررسی بازی Vampyr از وب سایت دیجیاتو digiato با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است و آپین در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.

مطلب با عنوان نقد و بررسی بازی Vampyr از وب سایت دیجیاتو با درج لینک اصلی خبر نمایش داده شده است. جهت مشاهده جزئیات بیشتر به دیجیاتو digiato مراجعه نمائید.

اخبار گوناگون